Chów przepiórek w klatkach — zalety i wady, wymiary, urządzenie

Przepiórki można trzymać w klatkach; w dużych fermach to norma. Klatka utrzymuje w czystości jaja i paszę, oszczędza miejsce i ułatwia kontrolę. Ale odbiera ptakom ruch, grzebanie i kąpiel w pyle. Czy ci odpowiada, zależy od liczby ptaków i od tego, ile z tych wad zdołasz wyrównać.

W gospodarstwie autora dorosłe ptaki mieszkały w klatkach; pisklęta rosły w odchowalni.

Co przemawia za klatką

• Czyste jaja. Podłoga jest lekko pochylona do przodu. Jaja wytaczają się z przegrody do rynienki, a odchody spadają przez siatkę na tacę. Jaja nie leżą w odchodach i zbiera się je z zewnątrz.
• Mało kontaktu z odchodami. To, co spadło przez siatkę, nie leży już pod ptakami.
• Miejsce. Klatki można ustawiać jedna na drugiej. Dla 50 ptaków wystarczy bateria o podstawie 0,6 × 1,2 metra i wysokości 1,8 metra.
• Przegląd. Jedna przegroda to jedna grupa: grupy hodowlane się nie mieszają, a nieśność i zużycie paszy można liczyć dla każdej przegrody.
• Pasza. Karmidło i poidło wiszą na zewnątrz. Ptaki niczego nie wygrzebują i nie trafiają tam odchody.

Co przemawia przeciw klatce

• Brak grzebania i kąpieli w pyle. Na siatce nie ma żadnego podłoża. Bez kąpieli w pyle upierzenie robi się matowe i tłuste, dlatego kuweta z piaskiem jest potrzebna także w klatce.
• Mało ruchu. W chowie towarowym na jednego ptaka przypada 100–130 centymetrów kwadratowych. To dolna granica dla produkcji, a nie miara dobrostanu.
• Nogi. Siatka o zbyt dużych oczkach lub ostrych krawędziach rani palce i opuszki.
• Spokój. Ciasnota, jaskrawe światło i obce ptaki dosadzone do grupy prowadzą do wydziobywania piór, aż po kanibalizm.
• Praca. Tace z odchodami trzeba opróżniać codziennie, inaczej rośnie stężenie amoniaku w powietrzu.

Wymiary

Powiększ zdjęcie

• Wysokość: niewielka. Literatura fachowa podaje 15–25 centymetrów wysokości w świetle. Przestraszone przepiórki wzlatują pionowo w górę; niska klatka z dachem z tkaniny lub miękkiej siatki chroni je przed uderzeniem głową.
• Podłoga: siatka o oczkach 10 × 10 milimetrów. Nogi mają na niej oparcie, a odchody przez nią przelatują. Podłoga jest pochylona do przodu o 8–10 stopni i z przodu przechodzi w rynienkę, do której toczą się jaja.
• Powierzchnia: 100–130 centymetrów kwadratowych na ptaka w chowie towarowym, dla ptaków hodowlanych 125 i więcej. Przegroda 80 × 40 centymetrów wystarcza dla jednego samca z czterema do sześciu samic.
• Pasza i woda: karmidło wisi z przodu na zewnątrz, a ptaki jedzą przez otwory, przez które mieszczą się tylko głowa i szyja; poidło wisi z tyłu.
• Odchody: taca pod każdą przegrodą, opróżniana codziennie.

Kilka pięter

Powiększ zdjęcie

Najniższe piętro stoi 80–100 centymetrów nad podłogą: przy podłodze najmocniej ciągnie, a na tej wysokości wszystkie przegrody da się obsługiwać bez schylania się. Więcej niż trzy–cztery piętra się nie robi, bo do najwyższego trzeba by sięgać ze stołka. Najwyższe piętro przykrywa się od góry, bo tam światło jest najjaśniejsze.

Co powinno być w każdej klatce

• kuweta z warstwą piasku 5–7 centymetrów do kąpieli, długa na mniej więcej dwie długości ptaka;
• miękki dach;
• bardziej zacieniony kąt, bo przepiórki go szukają;
• stałe grupy, bo każde przesadzanie kosztuje jaja;
• spokojna praca przy klatce i żadnego ostrego światła.

Klatka czy pomieszczenie ze ściółką?

Dla małego stadka w ogrodzie pomieszczenie ze ściółką zwykle sprawdza się lepiej. Kto sprzedaje jaja albo prowadzi osobno linie hodowlane, ma łatwiej z klatkami — ale wtedy z kuwetą z piaskiem i z taką przestrzenią, na jaką pozwalają warunki. Jakie wymagania dotyczą chowu, zależy od kraju i regionu; przed budową zapytaj w powiatowym inspektoracie weterynarii.

Liczby i wymiary w tym artykule pochodzą ze zbioru „Chów przepiórek” L. A. Zadorożnej (2005) oraz z książki Sztele, Osmaniana, Afanasjewa „Produkcja jaj w drobiarstwie” (2011).