Bıldırcın civcivi büyütmek — ilk dört hafta

Yeni çıkmış bir bıldırcın civcivi altı ila sekiz gram gelir. İlk haftalarda ters giden her şey bu ağırlık yüzünden ters gider: çabuk üşür, bir tavuk için sığ sayılacak bir sulukta boğulur ve bir başparmaktan geniş her aralıktan kaybolur. Bu yüzden büyütme alanındaki sıcaklık, kuru altlık ve sığ su, sonradan gelen her şeyden çok karar verir. Dört ila altı haftadan sonra zor dönem biter — kuşlar o zaman taşınır, taşınmaları da yumurtlamaya girmelerinden önce olur.

Geliş

Civcivler çıkımdan sonraki on iki saat içinde yerlerine aittir. O süre boyunca hâlâ sarı keseyle yaşarlar ve hemen yeme ihtiyaç duymazlar, ama sıcaklığa ihtiyaç duyarlar. Dışarıdan kuş alıyorsanız yolu kısa tutun: günlük civcivler düşük sıcaklıklara duyarlıdır, serin bir arabada uzun bir yolculuk da ucuz tedarikçinin kazandırdığından fazlasına mal olur.

Nakil için en az on santimetre yüksek bir kutu kullanın. Daha alçak olan her şeyden dışarı atlarlar, üstelik onlara yakıştıracağınızdan çabuk. Altmışa altmış santimetrelik standart bir kutu dört bölmeye ayrılabilir; bölme başına yüz civciv büyük işletmelerden gelen bir sayıdır, yani ev sürüsü için daha azı. Arabada kutu örtülür, ki içine hava akımı girmesin.

Yerleştirirken dikkatli bakmakta yarar var: sağlıklı bir civciv bacakları üzerinde sağlam durur, hareket eder ve ırkı için tipik ağırlıktadır. Zayıf duran kuşları almak, nadiren karşılığını veren bir işi almaktır.

Sıcaklık — ve civcivlerin bunu size söyleyişi

Oda, civcivler girmeden önce ısıtılır, sonra değil. Yön göstergesi olarak 28 dereceden itibaren oda sıcaklığı. Büyütme alanının altında, zemin hizasında ise ilk hafta 35 ila 36 derecedir. Ondan sonra hafta hafta iner:

Isı kaynağı olarak kızılötesi lambalar kendini kanıtlamıştır. Önemli olan marka değil, lambanın altının sıcak, yanının serin olmasıdır: civcivler kendi yerlerini bulabilmeli.

Yer ve altlık

Yerde ilk haftalarda metrekare başına 150 civcive kadar tutabilirsiniz. Aynı bölmede üç haftadan uzun kalıyorlarsa sayı yaklaşık 110'a iner. Bölmeler, elli santimetre yüksekliğe kadar dolu, üstü tel olan duvarlarla ayrılır: altta dolu olması hava akımını dışarıda tutar, üstteki tel havayı geçirir.

Yerde büyütmenin ilk haftalarda kafeslerde bulunmayan bir üstünlüğü vardır. Bu boyuttaki civcivler kafeslerden düşerek yaralanır, bu dönemdeki kayıpların bir bölümü de tam olarak buradan gelir. Kafes kullanıyorsanız her açıklığı denetleyin.

Altlık olarak turba kendini kanıtlamıştır; iki santimetre derinlikte, ki bu metrekare başına yaklaşık üç kilo eder. Talaş da olur, ama bir sakıncası vardır: civcivler onu gagalayıp yer. Kursağa ne gireceğine sizin karar vermeniz daha iyidir.

Yem ve su

İlk günler için yaklaşık otuza otuz santimetrelik yassı tepsiler yeter. Yemin üstüne bir tel gelir — civcivler gagalarını aradan geçirir ama yemi tepsiden dışarı eşeleyemez. Tepsilerin yerini sonradan oluk yemlikler alır, onlarda da eşelemeye karşı bir ızgarayla. Kuş başına en az iki santimetre yemlik yeri bırakın; daha azını bırakan, sürünün içine farkları eker.

Suda tehlike derinliktir. İçine düşüp ıslanan bir civciv üşür, fazla derin bir sulukta da boğulur. Vakumlu suluk kendini kanıtlamıştır: sığ bir tabak, üstünde ters çevrilmiş bir kavanoz, kenarın altında suyun geçmesi için yaklaşık beş milimetrelik bir aralık. İlk günlerde su ılıtılmalıdır.

Damlalıklı ve mikro kaseli suluklar iyi çalışır ama alışma ister. Yön göstergesi olarak: üçüncü haftaya kadar damlalık başına yaklaşık otuz kuş, sonra sekiz ila on — kuşlar büyüdükçe daha çok içer. Oluk suluklarda kuş başına iyi bir üç milimetre içme yeri çalışabilir bir sayıdır. Bütün açık suluklar günlük temizlik ister; altlık içlerine güvenilir biçimde yolunu bulur.

Işık

İlk günlerde ışık gece gündüz yanar: civcivler yemi ve suyu her an bulabilmelidir. Ondan sonra günde on ila on iki saate iner ve yaklaşık beşinci haftaya kadar orada kalır. Yemin ve suyun daha yakın olduğu kafeslerde geçiş ikinci yaşam haftasından itibaren mümkündür.

Kısa günlerin nedeni sonraki yumurta verimidir: fazla erken fazla ışık gören genç kuşlar fazla erken yumurtaya girer, beden hazır olmadan. On dört saati ve üstünü yalnızca erişkin sürü alır.

Taşıma

Bıldırcın yaklaşık 36 ila 46 günlük yaşta yumurtaya girer. Erişkin barınağına taşıma bundan önceye aittir — taşımanın ortasında yumurtlamaya başlayan bir dişi huzursuz yumurtlar, ilk yumurtalar da kimsenin aramadığı yerlere düşer. Yani tarihi boş hafta sonuna göre değil, kuşların yaşına göre planlayın.

Buradan sonra erişkin kuşlar için geçerli olan geçerlidir: hava akımsız sakin hava, kuru altlık, on dört saat ışık. Zor haftalar artık arkanızdadır.

Bu yazıdaki sayılar ve referans değerler bıldırcın besiciliği üzerine uzman literatürü izler — Ştele, Osmanyan, Afanasyev, "Kanatlı besiciliğinde yumurta üretimi", bıldırcın yumurtası üretiminin teknolojisi bölümü.