Bıldırcın yumurtası ve kuş satmak — önceden neyi netleştirmeli

Kendi besiciliğinizden bıldırcın yumurtası ve bıldırcın satmak ilke olarak mümkündür, birçok küçük besici de bunu yapar. Ama önce sizin için neyin geçerli olduğunu öğrenin: etiketleme, sürünün kaydı, hijyen koşulları ve vergi eyaletten eyalete, ilçeden ilçeye farklı ele alınır; komşu ilçede geçerli olanın sizde geçerli olması gerekmez. Bu bilgiyi ilçenizin veteriner müdürlüğünden ve gıda denetim biriminden, belediyenizin zabıtasından ve para düzenli akmaya başlar başlamaz bir mali müşavirden alırsınız.

Kime, neyi sorarsınız

İlk yumurta tezgâhtan geçmeden önce telefon edin; bir telefon biraz zamandan başka bir şeye mal olmaz. Ne planladığınızı önceden yazın — kuş sayısı, düşünülen miktar, kime satmak istediğiniz — çünkü size ilk bunlar sorulacak.

Aldığınız her bilgi için tarihi, makamı ve adı not edin. Bu bir biçimsellik değildir: bir yıl sonra telefonda başka biri size başka bir bilgi verirse neye dayandığınızı bilirsiniz.

Yollar ve her birinin getirdikleri

Çiftlikten. En kısa yol: müşteriler size gelir, ne nakil olur ne tezgâh ücreti. Netleştirilmesi gerekenler: kendi adresinizde satışın bildirilip bildirilmeyeceği ve nasıl bildirileceği, bir otomat ya da self servis noktası için ne geçerli olduğu ve yol kenarındaki bir tabela için nelere uyulacağı. Pratikte buna bir de yumurtaları bu arada nerede serin ve temiz sakladığınız ve siz yokken kapıyı kimin açtığı sorusu eklenir.

Dostlar ve iş arkadaşları. Alışılmış giriş yolu ve en az engeli olanı. Yine de burada da gıda sizin elinizden bir başkasının eline geçiyor. Bunun makamın gözünde hangi noktadan itibaren satış sayıldığını ve bununla neyin değiştiğini sorun. Burada temiz başlarsanız sonradan bir şey değiştirmek zorunda kalmazsınız.

Semt pazarı. Hatırı sayılır ölçüde fazla koşul: pazar idaresiyle yer ve ücretler, tezgâhın kendisi için, soğutma ve el hijyeni için koşullar, bir de tezgâhtaki etiketleme sorusu. Maliyet hesabınıza yarım günlük tezgâh süresini, gidiş dönüşü ve kurulumu katın — pazar, en çok çalışma zamanı yiyen yoldur.

Lokantalar ve çiftlik dükkânları. Burada artık tüketiciye değil, ürünü işleyen bir işletmeye satarsınız. Deneyim, bunun en çok koşulu olan aşama olduğunu söylüyor; bir aşçıya söz vermeden önce gıda denetimine tam da bunu sorarsınız. Karşılığında miktarlar planlanabilir ve alım düzenlidir, bu da maliyet hesabı açısından değerlidir.

Canlı kuşlar. Kuluçkalık yumurta, civciv ve yumurtacı bıldırcın devrinde, çoğu zaman hayvan hastalıkları mevzuatından gelen başka koşullar devreye girebilir. Veteriner müdürlüğüne devirde neyin belgelenmesi gerektiğini, alıcıya neyin verileceğini ve nakil için ne geçerli olduğunu sorun.

Bir yumurta size neye mal oluyor

Küçük besicilerin en sık yaptığı hata, fiyatı yem çuvalına göre ölçmektir. Yem en görünür kalemdir, ama maliyetin nadiren yarısıdır. Kendi sayılarınızla çalışın — internetten uydurma ortalamalar kimseye yardım etmez, fiyatlar da bölgeden bölgeye zaten güçlü biçimde farklıdır.

Hesap, tablonun gösterdiğinden basittir. Büyük bir şeyin değişmediği bir dönem alın — bir çeyrek yeter — ve kendi tutarlarınızı koyun:

• A — tablodaki bütün çeyrek harcamalarının toplamı
• B — çeyreğin saat cinsinden çalışma zamanı, kendi zamanınız için uygun gördüğünüz bir ücretle değerlenmiş
• C — o çeyrekte gerçekten sattığınız yumurtalar
• Yumurta başına maliyet = (A + B) bölü C

Önemli olan C'dir: yumurtlanan değil, satılan yumurtalar. Kırık, kendi tüketiminiz ve hediye ettikleriniz satış tarafına değil, maliyet tarafına aittir. Onlu ya da yirmili kutularla satıyorsanız sonucu ona göre çarpın; elinizde bir kutunun alt sınırı olur.

Neredeyse her seferinde iki şey göze çarpar. Çalışma zamanının payı, hesaba kattığınız anda beklenenden yüksektir; onu sıfır sayan, müşterilerini sübvanse ediyordur. Ve sayı yumurta verimiyle birlikte güçlü dalgalanır — kışın kat kat artabilir, çünkü maliyetler kalır, yumurtalar gelmez. Yani en iyi ay üzerinden değil, bütün bir yıl üzerinden hesaplayın.

Sonunda ne isteyeceğiniz bu maliyetten ve bölgenizde alışılmış olandan çıkar. Bunun için internete değil, çevredeki başka küçük besicilerin ve çiftlik dükkânlarının ne yaptığına bakın. Ve stoktan çabuk kurtulmak için maliyetinizin altına satmayın — bu, fiyatı herkes için aşağı çeker ve bir hobiyi zarar eden bir işe çevirir.

Ambalaj ve nakil

Kabuk göründüğünden incedir. Kendini kanıtlayanlar:

• Gevşek poşet yerine gözlü sağlam kutular. Birbirine değen yumurtalar nadiren sağlam varır.
• Serin ve kuru saklayın, sıcaklık sıçraması olmadan. Soğuktan sıcağa gelen bir yumurta terler, nemli kabuk da sorundur.
• Yıkamayın. Kabuğun doğal bir koruyucu tabakası vardır, yıkamak onu alır. Ağır kirli yumurtaları temizlemek yerine ayırmak daha iyidir. Yumurtalar düzenli olarak kirliyse bu, temizlikten değil, altlıktan ve yumurtlama folluklarından kaynaklanıyordur.
• Arabada yatık ve gölgede, güneşte arka koltukta değil. Sıcakta, buz aküsüyle doğrudan temas etmeyecek biçimde bir soğutma kutusunda.

Ambalajın üstüne ne yazacağı ve neyin yazılmayacağı yine gıda denetiminin sorusudur — saklama süresi, köken ve etiketleme hakkındaki ifadeler, besicilerin en sık yanıldığı noktalar arasındadır.

Kayıtlar

Kimse istemese de basit bir kayıt tutun. Günde birkaç dakika tutar ve sonradan makamın, mali müşavirin ve kendinizin sorularını cevaplar — bütün bu işin karşılığını verip vermediğini.

Geri gelen müşteriler

Düzenli müşteriye fiyat, güvenilirlikten daha az karar verir. Her hafta aynı miktarı vereceğinize söz verip buna aralıkta da uyarsanız müşteriyi tutarsınız. Yazın cömert davranıp kışın iptal ederseniz onu bir sonraki satıcıya kaptırırsınız.

Bundan iki şey çıkar: asla en kötü ayınızın verdiğinden fazlasını söz vermeyin ve işler sıkıştığında bunu erken söyleyin. Bir hafta önceden söylenen söz bağışlanır, teslim günündeki boş kutu bağışlanmaz. Düzgün boy, temiz kabuk ve hep aynı ambalaj gerisini yapar — güvenilir görünen, güvenilir olarak hatırlanır.

Sürüyü, yumurtlama günlerini ve satışları zaten kaydediyorsanız, bunu ikinci bir deftere değil, tam da kuşlarınızı yönettiğiniz yere yazın.